We willen graag in een land wonen, waar we zeker weten dat het asielbeleid misschien sober is, maar wel humaan, en misschien streng is, maar wel rechtvaardig.
Misschien is de tijd gekomen dat mensen zich daarvoor gaan inzetten, als de overheid die grenzen van menselijkheid niet meer kan of wil bewaken. Niet omdat we mensen zielig vinden, maar omdat we graag willen dat mensen de kans krijgen een menswaardig bestaan te leiden, talenten te ontwikkelen, in vrijheid kunnen leven. Of dat nu hier is of elders. In zo´n wereld willen wij leven.
De opvang van asielzoekers in Nederland is frustrerend. De publiciteit rond zaken als die van Mauro of nu die van Jossef, is verworden tot een discussie waarin ´mensen die asiel zoeken´ of mensen zijn die hier zo snel mogelijk weg moeten en eigenlijk niet hadden moeten komen, of mensen en vooral kinderen die zielig zijn en onze hulp nodig hebben. We vinden beiden niet. We zien alleen een ´systeem´ dat veel geld kost, mensen die wonen in Asielzoekerscentra en die hun talenten en ambities niet in kunnen en mogen zetten of ontwikkelen, geen contact hebben met de samenleving. En zo al te vaak zelfvertrouwen en geloof in hun toekomst verliezen, of die toekomst nu hier ligt of elders in de wereld. Laten we die talenten en ambities op zoeken. Aan mensen vragen wat ze kunnen en willen doen. Ook al is het tijdelijk, zich inzetten in de opvang waar ze wonen, iets kunnen betekenen voor de samenleving om hen heen.
En voor dat laatste alternatief willen we ons inzetten, met onze handen, hersens, natuurlijk ook ons hart, en onze ondernemingszin en geloof in dat het beter kan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten